De Leider

Auteur: Eugène Ionesco

Vertaling: Tom Dello

Eenakter opgevoerd tijdens het 31e eenakterfestival georganiseerd door toneelgroep Karakter in theater “De Speeldoos” te Baarn op vrijdag 20 januari om 20.00 uur en zaterdag 21 januari om 20.00 uur.

Spelers:

Gert Jaap Das

Marijke Dashorst

Dennis Hamwijk

Piet de Laat

Grarda Rensen

Lisanne Verbeek

Regie: Tom Dello

Productie:

Marjan Jansen en Lisanne Verbeek

De Leider is een komisch stuk over grenzeloze bevlogenheid en onvoorwaardelijke liefde. Kiezen we ervoor om te houden van het onbekende of dat wat in steen gebeiteld staat? Het toont ons hoe wij gewone stervelingen leven en sterven bij de gratie van één, onbetwistbare, onbetwijfelbare, onberispelijke leider. Onze Leider. Uw Leider. Dé Leider. Hoera! Lang leve De Leider!

De Vrek (Oorspronkelijke titel l’Avare)

Auteur: Molière

Vertaling en bewerking: René Retèl

ZIMIHC theater Zuilen, Utrecht

Vrijdag 4 november en zaterdag 5 november 2016, aanvang 20:00 uur

Rolverdeling:

Harpagon                 Emile Evertsen

Vader van Cléante en Élise, verliefd op zijn goud   

Cléante                     Sander van der Veeke

Zoon van Harpagon, minnaar van Marianne   

Élise                          Lisanne Verbeek

    Dochter van Harpagon, minnares van Valère

Valère                                   Jelle Maarten Lof

  Minnaar van Élise

Marianne                  Melanie Bos

    Geliefde van Cléante   

Anselme                   Joop de Groot

      Rijkaard       

Frosine                     Karen Hofstee

Femme d’intrigue

Maître Jacques       Wibo Senders

Kok en koetsier van Harpagon

La Flèche                 Piet de Laat

  Bediende van Cléante

Maître Simon           Jöns ten Cate

Makelaar

Claudine                  Grarda Rensen

  Dienstmeid van Harpagon

De Commissaris     Gijs van Amstel

    Diender der wet

Schrijver                   Berry Hupsel

    Met typemachine

Manser                     Eveline du Croo

Geef gul!

Muzikanten: Huib Hötte en Karin Trap

Regie: René Retèl

Productie: Marjan Jansen en Eveline du Croo

Decor: Steven van den Berg en Kors Meerveld

Flyer en programmaboekje: Sander van der Veeke

Kleding: Van Staten-Impink vof, Alkmaar

De klassieker van Molière gaat over gierigheid, de obsessie voor geld, de angst om het kwijt te raken èn de vervorming van het karakter die dat teweeg brengt. Molière was dol op onderwerpen die de slechte eigenschappen van de mens belichten, zoals ijdelheid, mensenhaat, geilheid, jaloezie, domheid, schijnheiligheid en natuurlijk gierigheid. Bij deze onderwerpen kun je namelijk ook zo heerlijk om jezelf lachen.

René Retèl maakte een vlotte bewerking van het oude stuk, met weinig omhaal van woorden en modern taalgebruik, máár met behoud van grappen en grollen.

Jan van Beers maakt weer een spetterende muzikale voorstelling van de parabel over geld, die nog steeds actueel is.

Exit..?!

Joost II Sickenga

Eenakter opgevoerd tijdens het 30e eenakterfestival georganiseerd door toneelgroep Karakter in theater “De Speeldoos” te Baarn op vrijdag 22 januari om 20.00 uur en zaterdag 23 januari om 20.00 uur.

Rolverdeling:

Elize                          Grarda Rensen

Ferry                          Wibo Senders

Beth                           Annemies Maes

Helen                        Marijke Dashorst

Adam                        Jelle Maarten Lof

Julie                          Vera Maliepaard

Eve                            Karen Hofstee

Regie: Jolanda de Jong

Regie-assistent: Dennis Hamwijk

Productie:

Marjan Jansen

Zes vrienden komen maandelijks bijeen bij de leesclub. De leesclub was een idee van Elize die haar broer Ferry, met wie ze haar hele leven in het huis van hun ouders woont, ‘de deur uit’ wilde krijgen. Helen en Beth zijn al 20 jaar getrouwd en vrienden van Elize en Ferry. Julie zag een oproep voor nieuwe leden voor de leesclub en heeft haar beste vriendin Adam geïntroduceerd. Hoewel ze allemaal in een andere levensfase zitten, voelen ze de sleur van hun bestaan. Alles gaat volgens een vast stramien. Niets is meer verrassend. Op een avond, wanneer ze op weg zijn naar een toneelstuk waaraan Beth heeft meegewerkt als dramaturg, krijgen ze een ongeluk met de auto. In de andere auto zit Eve. Eve neemt het zestal mee op een nachtelijke ontdekkingstocht. Kan het leven nog een feest zijn?

Eenakterbewerking “Exit 4 All” van Joost II Sickenga.

Amateurs!

Auteur: Wannie de Wijn

 

ZIMIHC theater Stefanus (Braziliëdreef 2, Utrecht)

Vrijdag 30 oktober en zaterdag 31 oktober 2015, aanvang 20:00 uur

Rolverdeling:

Albert                                               Dennis Hamwijk

Henk                                                Hans Willem du Croo

Nelleke                                             Lisanne Verbeek

Esmée                                               Nore Klok

Harry                                                Piet de Laat

Daphne                                             Annemies Maes

Tom                                                  Jelle Maarten Lof

Regie: Elisabeth Loot Verlee

Souffleuse: Eveline du Croo

Techniek: Henk Loot

PR: Roel Keuker

Productie:

Marjan Jansen

Toneelgroep Zand heeft het voor elkaar. Ze mogen in de grote zaal van de schouwburg spelen. Er is zelfs een professionele regisseur aangetrokken om dit avontuur tot een succes te maken. Alleen de kostuums zijn nog niet klaar en de teksten haperen nog steeds en wie zit er toch met het licht te rommelen?

Letterlijk “vertaald” zijn amateurs liefhebbers, maar helaas heeft de term vooral een negatieve betekenis.

Leef mee met deze hilarische voorstelling over de wereld van het amateurtoneel. Niet diepgravend maar wel heel herkenbaar. De amateur-regisseur, die nu weer speler is, heeft moeite met het loslaten van zijn eerdere rol en misschien is het stuk toch wat te hoog gegrepen voor de spelers van toneelgroep Zand.

De spelers van de Koninklijke Rederijkers Kamer “Jan van Beers” nemen deze uitdaging graag aan en beloven het publiek een onvergetelijke voorstelling!

Het is niet zo dat we er nog iets van kunnen maken.

Een bewerking van “De lange nasleep van de korte mededeling” van Magne van den Berg

Eenakter opgevoerd door “Beer’s Los” in het Moira Theater, Wolvenstraat 10, Utrecht op vrijdag 5 mei  en zaterdag 6 mei.

Acteurs:

Lonneke Dunn

Lisanne Verbeek

Vera Maliepaard

Dennis Hamwijk

Regie: Jolanda de Jong

Techniek: Marc Hoogendam

Productie: Roel Keuker, Korz-Jan Meerveld

Je komt er nooit vandaan. Want, waar zou je dan naartoe moeten?

Paul, Anne, Suzanne en Saskia kennen elkaar van de middelbare school en komen al jaren in dezelfde kroeg. Klein gehouden door hun omgeving is Paul assistent filiaalmanager bij de lokale supermarkt, waar Suzanne de administratie doet. Saskia is gaan studeren en heeft nu een baan bij de makelaar in het dorp. Anne is met Paul getrouwd, werkeloos en kindloos.

Deze vier mensen ‘lopen achter’, ze zijn nèt niet modieus genoeg en hebben nèt niet bereikt wat ze écht wilden. Ze hadden gedacht dat ze het verder zouden schoppen maar na al die jaren is het moeilijk er nog wat van te maken. Als plots één van hen denkt dit toch te kunnen veranderen, gaat het mis.

Paul: Ik ben heus wel gelukkig. Ik bedoel, ik heb alles wat ik nodig heb. Toch?

Anne: Adem in…..adem uit…..alles voor nu onder controle. Ik kan weer lekker puzzelen.

Suzanne: Laat me met rust!!!

Saskia: Jij denkt vast ook dat ik de enige intelligente ben van het stel.

Loek de Waal

Eenakter opgevoerd tijdens het 29e eenakterfestival georganiseerd door toneelgroep Karakter in theater “De Speeldoos” te Baarn op vrijdag 23 januari om 20.00 uur en zaterdag 24 januari om 20.00 uur.

Acteurs:

Karen Hofstee (Nelleke Stavoor)

Grarda Rensen (Grethel von Saarburg)

Marijke Dashorst (Mevrouw Leenstra)

Nicolette Beelaerts (Mevrouw van Doorn)

Piet de Laat (Roderick van Voorst tot Voorst)

Berry Hupsel (Josefine van Oeteldonk)

Eveline du Croo (Mevrouw Dijkma)

Regie: Clari de Lieme

Techniek: Peter Tusveld en Kors Meerveld

Achter de tafel de presentatrice, aan haar ene zijde de experts en aan de andere de gasten met de goederen waarvan ze de waarde willen weten. Tevens achter de tafel enkele bezoekers, waarvan er ook nog een paar graag hun meegenomen “schatten” willen laten taxeren.

“Curtain Up On Murder”
ZIMIHC theater Zuilen (gevestigd in het Vorstelijk Complex) 7 en 8 november 2014, aanvang 20:00 uur

Rolverdeling:
Katja (Vriendin van Hugo) Vera Maliepaard
Hugo (Speelt vaak de hoofdrol) Bertram Rigter
Annelotte (Vriendin van Sandra) Lonneke Dunn
Sandra (Speelt al een jaar mee) Lisanne Verbeek
Peter (De huismeester) Piet de Laat
José (Vrouw van Fons) Annemies Maes
Fons (Speelt de regisseur) Dennis Hamwijk
Mieke (is al jaren lid) Nore Klok
Reeg (De regisseur) Hans Willem du Croo
Regie en decorontwerp:
Tonneke van der Sluijs

Souffleuse
Nannette de Laat

Decor en Rekwisieten:
Steven van den Berg
Kors Meerveld
Eveline du Croo

Techniek
Peter Tusveld

Productie:
Marjan Jansen

U bent vanavond in het ´Piertheater´, een klein theater aan het einde van een pier ergens in zee. Het amateurgezelschap komt hier bij elkaar voor de generale repetitie van de thriller “Het doek gaat op …. voor moord”. Vreemd, want in dit theater is niet eens een doek!

Vreemd is ook een ongeval. Of is alles ´oorzaak en gevolg´? De gevolgen worden bekend … Maar wat is de oorzaak? Wie zijn die acteurs? Wat is echt en wat is illusie?

Eén ding is zeker, het is Jan van Beers die speelt! En als ´het doek valt´, iets dat ook al weer niet kan, zal alles duidelijk zijn.

O ja … Wij willen graag een volle zaal, maar laat u wel 2 stoelen vrij op de voorste rij? Eén voor de regisseur en één voor Mieke.

Tonneke van der Sluijs, regisseur

Vertaling: Eveline van Hemert
Eenakter opgevoerd tijdens het 28e Karakter in theater “De Speeldoos” te Baarn op vrijdag 17 januari om 20.00 uur en zaterdag 18 januari om 20.00 uur.

Acteurs:
Marijke Dashorst
Karen Hofstee
Berry Hupsel
Nore Klok
Piet de Laat
Tonneke van der Sluijs
Eveline du Croo
Regie:
Clari de Lieme

Een aantal kennissen bespreekt het festival, waarvan ze zojuist de uitkomst van de jury hebben gehoord. Een paar van hen zijn zelf lid van een amateur vereniging. Het gesprek gaat uiteraard over de uitkomst, maar ook over allerlei andere zaken, zoals de stoelen, het weer en waar ze nog even iets zullen gaan eten. Maar wie goed luistert, hoort ook veel minder onschuldige onderwerpen, zoals gegniffel over homoseksualiteit, de kwaliteit van de muziek en de joodse schrijver, die maar niet los schijnt te komen van zijn oorlogsverleden.

ZIMIHC theater Zuilen (gelegen in het Vorstelijk Complex)
8 en 9 november 2013, aanvang 20:00 uur

Rolverdeling:
Winnie (Vrouw van Adriaan) Hermien van ´t Blik
Suzan (Haar dochter) Lisanne Verbeek
Gerrit (Haar zoon) Bertram Rigter
Jaap (Vriend van Suzan) Peter Tusveld
Saar (Vriendin van Winnie) Tonneke van der Sluijs
Osman (Journalist) Emile Evertsen
De Groot (Voorzitter Gert Jaap Das
Boonakker (Kunstenaar) Hans Willem du Croo
Liftspelers Nicolette Beelaerts
Jöns ten Cate
Eveline de Croo
Marijke Dashorst
Karen Hofstee
Berry Hupsel-Kluit
Nore Klok
Piet de Laat
Voice over:
Steven van den Berg

Regie en decorontwerp:
René Retèl

Decor en Rekwisieten:
Steven van den Berg
Kors Meerveld
Karen Hofstee
Eveline du Croo

Algemeen assistentie:
Clari de Lieme

Productie:
Marjan Jansen

Wat hebben stinkende vis, een navigatiesysteem, D.N.A., mist, Israël, een olijfboom, een crematie en wild zwijn met elkaar te maken? En wat doen Turkse schoonmaaksters, consumptiebonnetjes, een beeldhouwer, de Derde Wereld, een gestolen tas, een hulpboekhouder en Françoise Hardy er toe?

Zijn ze onderdeel van een zorgvuldig opgebouwde plot waarin alles een plaats heeft en een doel, of is het werkelijk ´Los zand´? Eigenlijk geen van beiden. Want de logica van Annie M.G. Schmidt is tamelijk onlogisch en toch is het geen los zand. Op de voor haar zo kenmerkende associatieve en ironische manier heeft alles in dit stuk met elkaar te maken. Het navigatiesysteem kan niet zonder de olijfboom en de consumptiebonnetjes kunnen niet zonder de mist.

Een familiedrama krijgt bij Annie een politieke achtergrond en politieke drijfveren worden door haar voorzien van persoonlijke motieven. Het laatste toneelstuk van Annie M.G. Schmidt is misschien niet haar lolligste, maar zonder humor is het nooit. De humor in ´Los zand´ heeft soms een wrange bijsmaak en heeft iets venijnigs. Het is alsof ze zèlf wilde ingaan tegen wat iedereen van haar verwachtte. De politieke correctheid wordt onderuit geschoffeld en de tolerantie waar we in Nederland zo trots op zijn blijkt bij haar toch een grens te hebben. In die zin was ze met ´Los zand´ de tijd weer eens een heel eind vooruit.

Annie M.G. Schmidt heeft denk ik altijd de behoefte gehad om zich tegen de heersende opvattingen af te zetten. Ze doet dat echter op een manier die ons niet afstoot maar ons juist meeneemt en in de spiegel doet kijken. Soms schrik je daarvan, maar je moet er ook om lachen.

René Retèl, regisseur

ZIMIHC theater Zuilen (gelegen in het Vorstelijk Complex)
25 en 26 januari 2013, aanvang 20:00 uur

Rolverdeling:
Algernon Moncrieff (Rijke Londenaar/Vriend van Jack Worthing) Gert Jaap Das
Jack Worthing (Vriend van Algernon Moncrieff/ Oom en voogd van Cecily Cardew) Bertram Rigter
Gwendolen Fairfax (Nicht van Algernon Moncrieff/ Dochter van Lady Bracknell) Karen Hofstee
Lady Bracknell (Moeder van Gwendolen/ Tante van Algernon Moncrieff) Hermien van ´t Blik
Cecily Cardew (Pupil van Jack Worrthing) Lisanne Verbeek
Miss Prisms (Gouvernante van Cecily Cardew) Nore Klok
Dominee Chasuble Hans Willem du Croo
Lane (Bediende van Algernon Moncrieff) Piet de Laat
Merriman (Bediende van Jack Worthing) Jöns ten Cate
Vertaling:
Gerrit Komrij

Bewerking en regie:
Bram van Erkel

Decor en Rekwisieten:
Steven van den Berg
Kors Meerveld
Karen Hofstee
Eveline du Croo
Driek de Laat
Peter Tusveld

Algemeen assistentie:
Clari de Lieme

Productie:
Marjan Jansen

Oscar Wilde maakte deze sociale comedy in 1895, waarbij hij er wonderwel in slaagde om een amusant en kritisch verhaal te schrijven, dat zelfs nu nog regelmatig door het publiek in het theater met veel plezier wordt bekeken. Twee heren, Algernon Moncrieff en Jack Worthing, laten ons via een aantal komische momenten kennis maken met de moraal, die weliswaar in een andere tijd wordt aangehouden, maar die op een wonderlijke manier toch nog erg dichtbij lijkt te staan.

Zij proberen ieder een vrouw voor zich te winnen, te weten Cecily en Gwendolen, en komen daarbij in situaties terecht waaruit ze zich op verschillende manieren moeten zien te redden. Er ontstaan misverstanden en complicaties en absurditeiten, waaruit de schrijver, Oscar Wilde, een komische verwarring doet ontstaan, waarin Lady Bracknell, de moeder van Gwendolen, een allesbepalende rol speelt. Zij vertolkt meningen die op het verloop nauwelijks invloed lijken te hebben, maar waaruit de tijdgenoten, net als wij moderne mensen overigens, toch bij nader inzien iets kunnen leren.

In “Het Belang van Ernst” in een vertaling van Gerrit Komrij zullen de spelers de hilarische ontwikkelingen in een hoog tempo en met veel plezier voor u ten tonele voeren. En al lijkt het aanvankelijk dan allemaal lang geleden, toch zult u door de amusante, messcherpe dialogen en de meesterlijk, vloeiende verhaallijn, langzaam in de sfeer komen van de absurditeiten, en toevalligheden, die in deze voorstelling zo meesterlijk zijn bijeen gebracht. Wees ervan overtuigd, dat alle misverstanden aan het eind een slim uitgewerkte ontknoping zullen hebben.

Bram van Erkel, regisseur

Stadsschouwburg Utrecht (Douwe Egbertszaal)
Zaterdag 26 november 2011, aanvang 20:00 uur

Rolverdeling:
Claudius, koning van Denemarken Emile Evertsen
Hamleto, zoon van de vorige koning, neef van de huidige koning Maarten Das
Gertruda, koningin van Denemarken, vrouw van Claudius, moeder van Hamleto Tonneke van der Sluijs
Polonius, raadsheer van de koning Gert Jaap Das
Laërtes, zoon van Polonius Floris du Croo
Ophelia, dochter van Polonius Nore Klok
Horatio, vriend van Hamleto Hermien van ´t Blik
Rosencrantz en Guildenstern, vroegere medestudenten van Hamleto Lisanne Verbeek & Karen Hofstee
Osric, een hoveling Gert Jaap Das (d)
Marcellus en Bernardo, officieren van de wacht Grarda Rensen & Gijs van Amstel
De geest van Hamleto´s vader Piet de Laat & Hans Willem du Croo
Een priester Hans Willem du Croo (d)
Een edelman Piet de Laat (d)
Doodgraver 1 Nicolette Beelaerts
Doodgraver 2 Marijke Dashorst
Matroos 1 Clari de Lieme
Matroos 2 Eveline du Croo
Toneelkoning Gijs van Amstel (d)
Toneelkoningin Jöns ten Cate
Lucianus, toneelmoordenaar Piet de Laat (d)
Vertaling, bewerking en regie:
René Retèl

Circusorkest “De Hamleto´s”:
Klarinet en sopraansaxofoon Huib Hötte
Klarinet en altsaxofoon Paul Fagel
Drums Lucas Goossens
Accordeon Karin Trap
Contrabas Marjolein Knol
Toetsen Maurice Rohde
Kapelmeester Jane van Zijverden
Decor en Rekwisieten:
Steven van den Berg
Eveline du Croo
Kors Meerveld
Driek de Laat
Jan van der Ben
Hans Willem du Croo

Decorontwerp:
René Retèl

Productie:
Marjan Jansen

Wat doe je als één van de oudste toneelclubs van Nederland, de Koninklijke Rederijkerskamer Jan van Beers, jou vraagt om een toneelvoorstelling te maken voor hun 150 jarig jubileum? Een eervolle opdracht, dat zeker. Die vraagt, dacht ik, om een stuk van niveau èn uiteraard om iets feestelijks, iets leuks. Maar ja, dat is een hele opgave, wat is lollig op niveau?

Mijn gedachten gingen meteen naar het beroemdste stuk ter wereld, het stuk der stukken, het stuk waar volgens mij de allergrootste leek op het gebied van toneel nog wel eens van gehoord heeft: Hamlet. Het bekendste stuk van de allerbekendste toneelschrijver van de wereld: William Shakespeare. Dat, dacht ik, is een 150 jarig jubileum van “Van Beers” waardig. Dat moeten we doen. Dat heeft niveau!

Maar is het ook lollig? Nee, zo staat het stuk niet echt bekend. Het is een tragedie en het loopt, zoals iedereen waarschijnlijk wel weet, ook slecht af. Maar als we nou eens··· En langzaam vormde zich in mijn hoofd een gedurfd plan. Een idee om Hamlet te spelen op een manier, zoals het nog nooit gedaan was. Gewaagd, maar leuk en uitdagend.

En hoe meer ik er over nadacht hoe meer ik er van overtuigd raakte, dat het kon en dat het ook heel goed paste bij het stuk. Dat het de humor, maar ook de tragiek zou versterken.

Natuurlijk zijn er altijd mensen, die vinden dat zo’n stuk heilig is en dat je het alleen maar mag spelen zoals Shakespeare het bedoeld heeft. Maar hoe was dat dan? Dat weten we niet. Volgens mij was William Shakespeare best een lollige vent, die zich bij het schrijven soms ook liet leiden door zotte invallen of door de toevallige aanwezigheid van een komisch acteur in zijn troupe. Dit laatste schijnt bij de scène met de doodgravers in Hamlet bijvoorbeeld het geval te zijn geweest.

Tot mijn grote vreugde, durfde Jan van Beers het aan:
Hamlet, gespeeld door clowns: Hamleto. En we gingen aan de slag. Met heel veel plezier!

Het resultaat ziet u vanavond. Wij hopen dat u zich laat verrassen en geniet van een spetterende muzikale voorstelling, met een lach en een traan: HAMLETO

René Retèl (de regisseur)

De twee alleen (van Harold Pinter)
Kargadoor Utrecht (Werfkelder, Oudegracht 36)
Zaterdag 4 juni 2011, aanvang 12:30 uur en 15:00 uur
Voorstelling door Beer´s Los

Spelers:
Liz Verbeek Sanne Smeitink
Regie:
Swaentje van Sprundel

2 vrouwen ···
Een donkere kelder ···
Revolvers in de aanslag ···
Ze wachten gespannen ···
Waarop?

Beer’s Los speelt op geheel eigen wijze “De twee alleen” van Harold Pinter, een eenakter over een gevaarlijke saaie dag.

Eenakter opgevoerd tijdens het 11e Meerns Eenakterfestival 2011 in theater “De Schalm” te De Meern op vrijdag 20 mei om 20.00 uur en zaterdag 21 mei om 20.00 uur.

Rolverdeling:
vrouw Sandra Derksen
Man Piet de Laat
Politieagent Gijs van Amstel
Regie:
Clari de Lieme

Twee auto´s komen uit tegengestelde richting aangereden. Ze stoppen maar net op tijd en staan neus aan neus. De chauffeurs, een man en een vrouw, weigeren beiden even achteruit te gaan. Een woede-uitbarsting volgt, waarna beiden in discussie gaan. Een en ander loopt hoog op. Er wordt zelfs politie bijgehaald. Uiteindelijk komt alles weer goed, maar of dat op een manier gebeurt zoals de kijker verwacht, ja dat moet u zelf maar beoordelen.
Wanda Zoet

“Hij spreekt alleen maar in monologen”, zeggen moderne Assepoesters wel een zuchtend tegen hun vriendinnen.

“Een gesprek? Ho maar! Maar zó zijn we niet getrouwd…!

En hoe is die van jou? Draait-ie wel eens een wasje?”

Sommige – zorgzame, slimme, mooie – vrouwen doen alles voor hun prins op het witte paard. Misschien moeten zij wel vele kikkers kussen, om hun prins te trouwen. De prinsen zelf hebben ook zo hun ideeën….

Wie leeft er nog lang en gelukkig?

Er was eens een toneelgezelschap dat een modern sprookje maakte. Zonder begin of eind, maar zoals het bij een sprookje hoort: wel met een moraal.

De vrouwenmonologen van Dario Fo en vele andere theaterteksten vormden het uitgangspunt voor deze uitdagende mix van alleenspraken over het huwelijk, (schoon)moeders en de waarde van ronde ijsballetjes.

Wanda Zoet

Spelers:

Nicolette Beelaerts

Jöns ten Cate

Hans Willem du Croo

Gert Jaap Das

Nore Klok

Piet de Laat

Clari de Lieme

Kors Meerveld

Grarda Rensen

Tonneke van der Sluijs

Liz Verbeek

Regie:

Wanda Zoet

Decor en Rekwisieten:

Eveline du Croo

Productie:

Marjan Jansen

 

Stadsschouwburg Utrecht (Blauwe Zaal)

Donderdag 28 oktober 2010, aanvang 20:30 uur

Vrijdag 29 oktober 2010, aanvang 20:30 uur

Eenakter opgevoerd tijdens het eenakterfestival georganiseerd door toneelgroep Karakter in theater “De Speeldoos” te Baarn op vrijdag 15 januari om 20.00 uur en zaterdag 16 januari om 20.00 uur.

Rolverdeling:
vrouw Tonneke van der Sluijs
Man en politieagent Piet de Laat
Regie:
Clari de Lieme

Twee auto´s komen uit tegengestelde richting aangereden. Ze stoppen maar net op tijd en staan neus aan neus. De chauffeurs, een man en een vrouw, weigeren beiden even achteruit te gaan. Een woede-uitbarsting volgt, waarna beiden in discussie gaan. Een en ander loopt hoog op. Er wordt zelfs politie bijgehaald. Uiteindelijk komt alles weer goed, maar of dat op een manier gebeurt zoals de kijker verwacht, ja dat moet u zelf maar beoordelen.

Theater De Speeldoos, Baarn

Zaterdag 17 oktober 2009, aanvang 20:15 uur

Zondag 18 oktober 2009, aanvang 14:00 uur

Spelers:

Dennis, een jongen van 17 jaar Ewout Lagendijk

Maaike, zijn moeder Hermien van ’t Blik

Louise, zijn zus, 19 jaar Grace Schouteren

Jan, de oudere buurman Gert Jaap Das

Ma, oma van Dennis, moeder van Gijs Clari de Lieme

Pa, opa van Dennis, vader van Gijs Hans Willem du Croo

Dora, eerste vrouw van Gijs Elma Hasselaar

Ingrid, huidige vriendin van Gijs Nore Klok

Josine, dochter van Dora en Gijs Liz Verbeek

Puck, hartsvriendin van Maaike Karin Trap

Gijs, vader van Dennis, Louise en Josine Emile Evertsen

Regie:

René Retèl

Decor

Piet de Laat, Kors Meerveld, Driek de Laat, Steven van den Berg,

Hans Willem du Croo

Rekwisieten en inrichting:

Eveline du Croo

Productie:

Marjan Jansen

Het stuk ‘Pappa komt thuis’ heeft voor mij een vreemde ontstaansgeschiedenis. Ik

liep al langer met het idee in mijn hoofd om een stuk te schrijven over een familie.

Waarom weet ik eigenlijk niet. Eén reden was dat er veel groepen zijn waarin

mensen van verschillende leeftijden zitten, zodat je de diverse rollen in een familie

makkelijk kunt bezetten. Een andere reden was dat verhoudingen binnen families en

gezinnen altijd stof tot conflict opleveren.

Maar dat is natuurlijk allemaal nog heel erg vaag. Ik begon maar eens met een

aantal mogelijke familieleden op een rijtje te zetten. Vader, moeder, zoon, dochter,

opa, oma. Wel tamelijk saai, dus misschien een éérste vrouw van de vader en/of zijn

nieuwe vriendin. Zou allemaal kunnen.

Al gauw had ik een hele familie bij elkaar verzonnen en ik wilde het nu echt gaan

schrijven. Maar goed, met een familie heb je nog geen stuk; waar moet het dan over

gaan? Wat ik zelf altijd wel aardig vind in een stuk is als mensen op iemand wachten.

OK, dus de familie wacht op iemand. Op iemand die thuis komt.

Maar op wie? Ik kon het niet bedenken, dus liet ik het maar even liggen. Er was een

begin, maar eigenlijk had ik nog niks, nog geen verhaal.

Op een ochtend stond ik onder de douche en dacht nog maar eens aan de

wachtende familie. Wie moest er thuis komen en waar vandaan? Opeens wist ik het:

de vader moet thuis komen en hij komt uit de gevangenis.

Het kwam wel een beetje bekend voor maar dat kon niet bommen. Waar het

vandaan kwam wist ook ik niet, maar het leek een goed idee. Met een schok drong

het tot mij door, waarom het zo bekend voorkwam: mijn eigen vader was ooit uit de

gevangenis gekomen!

Vreemd dat je via een omweg zo dicht bij je zelf terecht komt dacht ik, maar nu dat

eenmaal zo was besefte ik ook dat het mij nu niet meer aan stof en inspiratie ontbrak.

Alles wat er vroeger gebeurd was kwam boven en het was nu alleen nog de kunst

om te selecteren en te comprimeren tot een spannend toneelstuk.

Eenakter opgevoerd tijdens het eenakterfestival georganiseerd door toneelgroep

Karakter in theater “De Speeldoos” te Baarn op vrijdag 23 januari om 20.00 uur en

zaterdag 24 januari om 20.00 uur.

Rolverdeling:

“Dikke” schipbreukeling Gijs van Amstel

“Middelste” schipbreukeling Piet de Laat

“Kleine” schipbreukeling Tonneke van der Sluijs

Postbode en kamerdienaar Grarda Rensen

Regie: Clari de Lieme

Een absurde eenakter uit de tijd van “dikke” patijbonzen, meelopers en monddood

gemaakt volk. Een gekke eenakter met een wrang randje.

Drie keurig geklede heren zitten bijeen op een vlot in volle zee. Ze hebben

schipbreuk geleden. Hun voorraad eten is op en één van de drie zal nu worden

opgegeten. Via een selectie in de vorm van een verkiezingscampagne valt het lot op

de Kleine. De Middelste legt alvast het eetgerei klaar. De komst van een postbode

met een telegram en van een kamerdienaar die een onthulling doet kan geen

verandering in de situatie brengen. De argumentatie is zo sterk dat deze tot macht

wordt. De Dikke en de Middelste zitten klaar met mes en vork. De kleine voelt zich nu

eindelijk volledig mens en houdt tot slot nog een korte redevoering over de inhoud

van het begrip “vrijheid”. Zijn oorspronkelijke gevecht om zijn huid te redden is totaal

weggeredeneerd. Een absurde situatie, die op volkomen logische wijze wordt

opgelost, tot in het absurde toe.

Tijdens het eenakterfestival in Baarn heeft Jan van Beers met deze productie drie

prijzen in de wacht gesleept: een eerste prijs voor de regie voor Clari de Lieme, een

eerste prijs voor de vrouwenrol voor Tonneke van der Sluijs en een tweede prijs voor

de eenakter zelf.

Opgevoerd in theaterzaal van Parnassos, Kruisstraat 201 in Utrecht op 14 december

om 17.00 uur en 20.00 uur.

Spelers:

Nana van Dijk

Roosmarijn Hesse

Sabine van der Hoek

Sanne Smeitink

Lisanne Verbeek

Regie:

Swaentje van Sprundel

De voorstelling gaat over vijf meiden die werkelijk géén doel hebben in hun leven.

Hun leven bestaat vooral uit hangen op de bank voor de tv, zuipen, pilletjes, elkaar

irriteren, ruzie zoeken en verveling.

Lijkt het… of speelt er toch meer?

Niets doen…

maar is niets ook niet iets?

Blauwe Zaal van de Stadsschouwburg Utrecht

Donderdag 25 september 2008, aanvang 21:00 uur

Vrijdag 26 september 2008, aanvang 21:00 uur

Spelers:

Hermien van ’t Blik

Jöns ten Cate

Eveline du Croo

Hans Willem du Croo

Floris du Croo

Gert Jaap Das

Nora Klok

Piet de Laat

Beb van Maarseveen

Grace Schouten

Tonneke van der Sluijs

Lisanne Verbeek

Regie:

René Retèl

Decor en rekwisieten:

Steven van den Berg en Eveline du Croo

Productie:

Marjan Jansen

Eén eetkamer, één grote tafel, een buffet, negen stoelen, een hoeveelheid borden,

bestek, kopjes, glazen en andere attributen, twaalf spelers en 43 rollen, plus de

uitdaging om daar een voorstelling van te maken. Die uitdaging gaat Jan van Beers

dit najaar aan. Het stuk bestaat uit allemaal losse scènes en de kunst is natuurlijk

vooral om daar een spetterend geheel van te maken. Die uitdaging pakken we met

30 handen aan, dus dat moet wel goed gaan. Wie bij Jan van Beers denkt aan een

keurige komedie, zal verrast zijn. Wat we te zien krijgen is een stel bizarre

personages in uiteenlopende vreemde situaties en in voortdurend wisselende

uitdossingen. Maar wel allemaal in … een eetkamer.

Onder de deskundige leiding van René Retèl wordt iedere scène geregisseerd en

worden alle talenten van de spelers met grote inzet en heel veel plezier ter tafel

gebracht. Het is werkelijk bewonderenswaardig hoe de spelers van de ene in de

andere rol kunnen vallen.

In dit stadium is het boeiend te zien hoe in een prima sfeer en samenwerking het

toneelstuk, de artistieke vondsten, het spel, de personages groeit en bloeit.

Het kan niet anders dan dat De Eetkamer een heel erg leuke en interessante

uitvoering gaat worden. Wij geloven hier in en wij gaan er voor.

Opgevoerd in theaterzaal Parnassos, Kruisstraat 201 in Utrecht op 9 maart 2008 om

17:00 en 20:00 uur.

Spelers:

Nana van Dijk

Roosmarijn Hesse

Sabine van de Hoek

Sanne Smeitink

Grace Schouteren

Lisanne Verbeek

Regie:

Swaentje van Sprundel

6 vrouwen

dames

in een ruimte

en er gebeurt helemaal niks

nou ja …..

niks?

Een voorstelling over wie je bent of wilt zijn als je angstvallig je masker probeert op te

houden.

9 maart 2008: 6 stoere vrouwen treden op in Parnassos, geregisseerd door Swaentje

van Sprundel. Na een half jaar oefenen, uitproberen, improviseren, huilen en ook

heel hard lachen is de voorstelling ‘Vals’ klaar. De zes dames hadden wel een beetje

ervaring, maar niet veel. ‘We vonden het gewoon leuk om toneel te gaan spelen’. Met

behulp van Swaentje is het een goed en origineel stuk geworden.

Maar wat is de voorstelling Vals? Zes vrouwen gaan solliciteren, maar wat wordt

gezocht? Wie worden gezocht? Hoe moeten ze eruit zien? Wat moeten ze kunnen?

Hoe moeten ze doen? Wat moeten ze doen? Op deze vragen hebben de vrouwen

aan het einde nog geen antwoord, want dit blijven belangrijke vragen in het leven…

We hebben leuke reacties gehad; “Jullie zijn echt geen amateurs hoor..!”, “Dit is pas

toneel”. En dat konden wij met zijn zevenen wel in onze zak steken!

Speeldata in het Calscollege in Nieuwegein vrijdag 9 november, aanvang 20.00 uur,

zaterdag 10 november, aanvang 20.00 uur, zondag 11 november, aanvang 14.00 uur

Rolverdeling:

Christine van Goor Karin Trap

Cees van Goor Gert Jaap Das

Claire Drooglever Hermien van ’t Blik

Ferry Drooglever Emile Evertsen

Ernie Korthals Hans Willem du Croo

Kokkie Korthals Clari de Lieme

Joost Lips Piet de Laat

Fleur Lips Nora Klok

Brigadier Westra Gijs van Amstel

Hoofdagent Van Bommel Jöns ten Cate

Regie: René Retèl

Decor: Steven van den Berg en Eveline du Croo

Productie: Marjan Jansen

Stel:

Je gaat, samen met je vrouw, naar het 12 1/2 jarig huwelijksfeest van je beste

vrienden, Guus en Mira. Je komt aan bij hun villa in Wassenaar. Je rijdt de oprijlaan

op en plotseling hoor je een enorme knal. Je stapt snel uit en je belt aan. Je belt nog

een keer. Je roept, maar je krijgt geen antwoord. Ongerust geworden loop je om het

huis heen en je komt bij de keukendeur. Die is dicht. Je roept, maar niemand geeft

antwoord. Dan neem je een besluit: je slaat het ruitje naast de keukendeur in. Je

steekt je arm naar binnen, ontgrendelt de keukendeur en gaat naar binnen.

In de keuken staat allerlei eten uitgestald, maar het moet allemaal nog bereid

worden. De Chinese kok Mai Li is nergens te bekennen. Je kijkt elkaar nog eens aan

en je begrijpt er niets van. Je gaat verder in het huis op onderzoek. Je roept nog

eens … geen antwoord. Tenslotte kom je in de slaapkamer en daar ligt Guus. Op het

bed in een enorme plas bloed! Het bloed komt uit een wond aan zijn hoofd en in zijn

hand zie je een pistool. Ondanks je schrik voel je zijn pols. Hij leeft nog! Je wil

onmiddellijk 112 bellen.

Maar dan bedenk je dat Guus staatssecretaris van defensie is. Als je 112 belt komt

behalve de ambulance ook zeker de politie. Als de pers hier lucht van krijgt … En de

gasten? Als iemand dit te weten komt. Er wordt zo vreselijk geroddeld. Straks staan

er je weet niet hoeveel mensen op de stoep. Wat moet je doen?……………….

René Retèl

Uw verslaggever was aanwezig bij de matinee van Roddels op zondagmiddag.

Samen met ouders en echtgenoot genoot zij van de doldwaze, verrukkelijke klucht

“Roddels” van Neil Simon. Dit is wat zij optekende:

‘Wat een ongelofelijke leuke matinee hebben we zojuist meegemaakt. Zó goed

gedaan!

Het stuk, de spelers, de snelheid, de tekstkennis, het decor, de kleding: in één

woord TOP!’

Je kunt wel of niet van een klucht houden, aan deze klucht valt helemaal niets af te

dingen! Al helemaal niet met al die verschillende laagjes die erin zitten! Spelers

moeten over een heel sterk gevoel timing beschikken wil het stuk de lachers op zijn

hand krijgen in het razendsnelle tempo dat kenmerkend is voor dit speltype. De basis

ervan is natuurlijk een degelijke tekstkennis en met deze cast en met name de

hoofdrolspelers, weet je dat dat wel goed zit.

Eerst even mijn mening over de dames: degelijk en goed is Karin Trap – altijd een

zeer aantrekkelijke verschijning, goed verstaanbaar met mooie ‘lachers’ en goede

timing. Het spel van Hermine is heel kenmerkend en persoonlijk: kittig, klein

gehouden, mooie mimiek en sterke timing, knap stil spel. Onze nieuwe aanwinst

Nora was mooi kwetsbaar. Zodra Nora opkwam was de spanning te snijden, ze had

een hele moeilijke katalysatorachtige rol die ze overtuigend neerzette.

Keukenprinses Clari had als hypochonder – die af en toe flink door de mand valt –

veel succes in de zaal. We moeten wel altijd goed opletten wat ze zegt, omdat ze

een zachte stem heeft, maar ze maakte er een leuke rol van.

De mannen: Gert Jaap Das heerlijk kolderiek, misschien iets teveel ‘poes-poes’ naar

mijn zin, vooral bij het zoeken naar een poes onder een open stoel, maar dat was

natuurlijk wel kluchtig. Zeer vast in zijn tekstkennis en een rots om op te bouwen

natuurlijk! Emile was zó verschrikkelijk leuk in deze rol met precies de juiste dosering

van opwinding en ontzetting. Bovenal die moeilijke finaleteksten: helemaal

professioneel! Hans Willem was om op te vreten als warrige en onhandige psych

met pijnlijke vingers in de pleisters. En ook zo schattig zoals-ie ‘kipje’ zei tegen Clari!

Nooit eerder ik zag ik hem zo vol zelfvertrouwen. Heel veel tongue-in-cheek-humor in

zijn spel.

Overigens ik ga nu (en voor het eerst) VVD stemmen, want Piet de Laat is dé man!

Wat zag hij er geweldig uit als lijsttrekker van de Liberalen met die bril en dat gedoe

met die telefoon. Het klinkt overdreven misschien, maar deze man ‘goes for

president’. Zelden hem in een rol zó zien opgaan en is hij zó overtuigend geweest.

Maar dat geldt ook voor de beide wetsdienaren! Ik viel zowat van mijn stoel toen ik

Gijs van Amstel in actie zag! Ik heb zelf meermalen met Gijs samengespeeld en was

eerlijk gezegd een tikkeltje bang voor zijn tekstkennis. Had ik niet hoeven zijn! Wat

een fantastisch optreden, helemaal zoals het moet, zeer mannelijk en sterk. Ik was

zeer onder de indruk.

Zijn compaan Jöns die ik twee maal meemaakte tijdens een workshop vond ik ook

helemaal op zijn plek. Briljante manier van bellen en noteren, prima gedaan! Mijn

vader van 87 kwam niet meer bij van het lachen, een groot Stan Laurel en Oliver

Hardy gehalte!

Last but not least mijn complimenten voor René Retel. Niet alleen vanwege zijn

regie, maar ook omdat-ie weer een feilloze rolverdeling maakte, die het stuk alle eer

deed.

Kleding, decor: zeer verzorgd en stijlvol. Al met al een uitstekende voorstelling van

Jan van Beers, die het motto “Steeds Beter” opnieuw realiseerde!

Eenakter opgevoerd tijdens het eenakterfestival georganiseerd door toneelgroep

Karakter in theater “De Speeldoos” te Baarn op vrijdag 12 januari, aanvang 20.15 uur

en zaterdag 13 januari, aanvang 20.15 uur.

Tevens opgevoerd tijdens het Meerns eenakterfestival in De Schalm op vrijdag 11

mei en zaterdag 12 mei.

Rollen:

Leonora Tonneke van der Sluijs

Leo Piet de Laat

Regie: Clari de Lieme

Productie: Marjan Jansen

Leonora en Leo zijn oude vrienden. Ze ontmoeten elkaar elke avond voor het diner,

halen herinneringen op die steeds vager worden, maar juist daardoor zo extra

dierbaar! Hoe wordt ouder worden voor ons allemaal?

Opgevoerd in scoutinggebouw De Oase, Kögllaan 26 in Utrecht op 12, 13 en 14 april

om 21.00 uur.

Spelers:

Machil Deinum

Sophi Deinum

Eduard van Ditzhuijzen

Reinier Heere

Hans Hilberts

Dewie Oediet Doebé

Gerrit Streekstra

Lisanne Verbeek

Regie:

Wouter Eizenga

Een herberg, ergens ver weg, midden in de woestenij. Daar gaat het er ruig aan toe.

Moeder ligt vaak dronken in huis, achter de bar of bij de paarden. Ze schreeuwt vaak.

De herberg is van haar. Vader en zijn twee zonen staan achter de bar. De oudste

zoon werkt niet in de bediening. Iedereen weet wat hij wel doet. Een openbaar

geheim.

Een reizend gezelschap komt langs. Een zangeres, haar verlegen zusje en de

manager. De manager heeft meer dan interesse in de herberg. En dan is er dat stille

donkere meisje. Ze maakt schoon en ziet alles.

Plotseling en met een harde knal gaat moeder dood. De herberg staat op het spel.

Vader moet een beslissing nemen. Een beslissing voorde rest van zijn leven. En voor

die van de anderen. Hoe moet het verder met de herberg? En wie doodde moeder?

In een combinatie van muziek, stil spel, improvisatie en dans nemen we je mee naar

de ontknoping van deze herbergthriller. Kom maar langs als je durft…

Opgevoerd in de “Douwe Egbertszaal” van de Stadsschouwburg Utrecht op vrijdag

10 november, aanvang 20.00 uur

Rolverdeling:

Niels Storm Emile Evertsen

Ankie, zijn vrouw Karin Trap

Pien, hun dochter Roxanne Reebergen

Jaap, hun buurman Gert Jaap Das

Mevrouw Oudkerk Elma Hasselaar

Toos, vriendin Inge Jongens

Bert, vriend Gijs van Amstel

Sonja, vriendin Hermien van ’t Blik

Loek, vriend Lucas Goosens

Tineke, vriendin Karin ter Steege

Eddy, vriend Hans Willem du Croo

Regie: René Retèl

Decor: Steven van den Berg, Piet de Laat en Han Kouwenhoven

Rekwisieten: Eveline du Croo

Productie: Marjan Jansen

Opgevoerd in Theater Kikker, Ganzenmarkt 14 in Utrecht op 18 maart om 21.00 uur

en 19 maart om 15.00 en 21.00 uur

Spelers:

Machil Deinum

Sophi Deinum

Eduard van Ditzhuijzen

Reinier Heere

Hans Hilberts

Roxanne Reebergen

Sanya Schreuder

Regie:

Gerrit Streekstra

Productie

Hilderie Jurriëns

Techiek

Mark Munnik

Chris en Ra begraven hun vader. Ze vragen zich af of ze met hun theatergroep door

moeten gaan. Die groep zit middenin het repetitieproces. Ze maken ‘Bladgoud’, een

zelfgemaakt stuk over afscheid nemen. Kunnen ze hier na zo’n verlies wel mee

doorgaan? De voorstellingen zijn al verkocht, maar de realiteit lijkt hen ingehaald te

hebben. En waarom gedraagt Ra zich zo vreemd?

In dit stuk worden de randen van echtheid en fictie opgezocht en wordt de realiteit

ontbloot door de kracht van het theater. De spelers kennen het stuk van begin tot

eind. Tegelijkertijd is er ruimte voor improvisatie. Zo blijven de spelers spontaan op

elkaar reageren.

Opgevoerd in het Singer Theater in Laren op 7 september, aanvang 20.15 uur en

Theater Kikker in Utrecht op 11 september om 20.30 uur.

Rolverdeling:

Jurjen van Loon

Liesje de Graaf

Clari de Lieme

Gert Jaap Das

Hermien van ’t Blik

Diederik van Beekhoff

Ivo Manders

Floris van Hoeve

Gijs van Amstel

Hans Willem du Croo

Ad Hendriks

Karl Wevers

Tonneke van der Sluijs

Eveline du Croo

Simone van Es

Raymond Wijnans

Alinda Kastelein

Guido Pot

Marina Duijts

Regie: René Retèl

Regieassistentie: Marjan Jansen

Productie: Emile Evertsen

Achtergrond.

Welke bagage neem je overal mee naar toe? Welke bagage hoef je nooit te pakken?

Aan welke bagage kun je niks veranderen, maar wordt wel vanzelf steeds groter?

Kortom, wat zeul je overal met je mee, of je wil of niet?

Je verleden.

Maar stel je nu eens voor, dat je die bagage bent kwijtgeraakt, ergens op een station

of door een stomme fout van de vliegtuigmaatschappij. Dat je een mens bent

geworden zonder verleden en alsmaar op zoek naar de goede bagage. En dat je de

terminal pas mag verlaten als je je bagage weer terugvindt. Dat je dan na jaren je

koffers terugvindtmaar dat je je dan rot schrikt van wat er in zit. Dat je zeker weet dat

wat er in die koffers zit absoluut niet (meer) bij jou past. Wat dan? Altijd op die

terminal blijven ronddolen?

Of je leven aanpassen aan de koffers die je gevonden hebt? Of is er nog een derde

mogelijkheid? Zijn er nog andere koffers waaruit je kan kiezen? En als de inhoud van

één van die koffers je bevalt kan je dan zeggen: ‘Ja dit zijn mijn koffers’? En kan je

dan met die andere koffers de terminal verlaten en een heel ander leven gaan leven?

Een leven met een ander verleden, temidden van andere mensen en wellicht ook

met een andere toekomst.

En tot slot de vraag: Als je je voorstelt dat dit je zou overkomen is het dan een

nachtmerrie of een wensdroom?

Opgevoerd in Theater Kikker, Ganzenmarkt 14 in Utrecht op 23, 24, 25 en 26 maart

om 21.00 uur

Spelers:

Machil Deinum

Sophi Deinum

Eduard van Ditzhuijzen

Hans Hilberts

Roxanne Reebergen

Regie en idee:

Gerrit Streekstra

Regieassistentie:

Lotje Jurriëns

Vormgeving & Productie

Hilderie Jurriëns

Techiek

Mark Munnik

Vijf totaal verschillende mensen geven zich op voor een talentenjacht. Denken ze.

Want hoe ver ga je als je gedreven wordt door ambitie? Wat gebeurt er met een

groep als die ineens met een verrassende situatie wordt geconfronteerd? Wat speelt

er zich in de hoofden van de personages af? En wat zijn hun ultieme dromen en

angsten?

Deze vragen worden beantwoord in “De Wachtkamer”.

We zijn steeds uitgegaan van de kwaliteiten van de spelers. De rol heeft zich dus aan

de speler aangepast en niet andersom. Daardoor komen de teksten en de

lichaamstaal op een natuurlijke manier tot stand.

In een korte intensieve periode hebben we een stuk gemaakt. Samen zijn thema en

personages verzonnen. Daarna zijn we gaan improviseren en zijn er scènes ontstaan

die langzaamaan in een kader zijn gezet. In het stuk blijft er ruimte voor plotselinge

geniale invallen van de spelers, ook al staat de volgorde van de scènes vast.

Eenakter opgevoerd tijdens het Karakter 19e eenakterfestival in Theater De

Speeldoos te Baarn op 21 januari om 20.00 uur en tijdens het Dudok eenakterfestival

in Theater Het klein Arsenaal te Naarden-Vesting op 25 februari om 20.00 uur.

Rolverdeling:

Henya en Maya Franky van Sluijs

Aviya Anna Noyons

Regie: Lisette Jespers

Korte inhoud:

Een jonge vrouw blikt terug op een belangrijke periode in haar kindertijd. Een

theatrale vertelling.

Opgevoerd in de “Douwe Egbertszaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 26

november, aanvang 20.00 uur.

Rolverdeling:

Els Bep van Maarsseveen

Sandra Tonneke van der Sluijs

Bibi Hermien van ’t Blik

Von Emile Evertsen

Jan Hans Willem du Croo

Nico Gert Jaap Das

Regie: Jaap Hoogstraten

Regieassistentie en productie: Marjan Jansen

Decor: Olav Loeber

Familie is een tragi-komedie over veertigers die zijn opgevoed met de frustraties van

de jaren zestig.

Jan besluit zijn kinderen uit te nodigen voor een lang weekend skieën in Zwitserland,

omdat zijn vrouw Els niet lang meer te leven heeft. Hij wil een laatste keer samen zijn

met het gehele gezin om goede herinneringen op te halen.

Nadat zij de vallei in gaan om boodschappen te halen, arriveren achtereenvolgens

hun zweverige dochter Bibi en haar man Von – een mislukt schrijver – en hun

conservatieve zoon Nico – een succesvol accountant – met zijn babbelzieke vrouw

Sandra.

Nico en Von besluiten Jan en Els te helpen met sjouwen van de boodschappen,

maar bijven met zijn vieren steken in de plaatselijke Stube. Langzaamaan worden ze

dronken.

Onder invloed van alcohol confronteert Nico zijn moeder Els. Waarom heeft ze hem

altijd gehaat? Dit is nog maar het begin van de avond. Ieders oud zeer komt naar

buiten. En dat terwijl Els een verrassing had.

Opgevoerd in Theater Kikker, Ganzenmarkt 14 in Utrecht op 3,4 en 5 maart om

21.00 uur

Spelers:

Machil Deinum

Sophi Deinum

Eduard van Ditzhuijzen

Constantijn Jansen op de Haar

Ike Krijnen

Jurjen van Loon

Babet Saelman

Urok Shirhan

Regie en idee:

Lisette Jespers

Drama advies:

Frankie van Sluijs

Vormgeving & Productie

Hilderie Jurriëns

Techiek

Mark Munnik

Stukken van de theatergroep Alex d’Electrique zijn absurdistisch, rauw, zwartgallig,

ontroerend, soms moralistisch en eigentijds.

Vitale Delen is daar geen uitzondering op. Er is geen klassieke verhaallijn. Er is wel

een uitgangspunt: een feest, waarbij de inzet niets meer of minder is dan de vorming

van de ideale mens. Iedereen, die op dit feest aanwezig is, is tot zichzelf en elkaar

veroordeeld.

Motto: “Maar de herhaling van een vitale daad leidt tot de vernietiging van weefsels

of tot hun vergiftiging, hetgeen we vermoeidheid noemen”. – Alfred Jarry

Eenakter opgevoerd tijdens het Karakter 18e eenakterfestival in Theater De

Speeldoos te Baarn op 17 januari om 20.00 uur.

Rolverdeling:

Roos Hermien van ‘t Blik

Albert Gert Jaap Das

Jeanine Laura Drupsteen

Karel Emile Evertsen

Regie: Elisabeth Loot Verlee

Korte inhoud:

“Een hapje eten, iemand tegenkomen en jezelf leren kennen”.

Een “moordend” stuk over relaties, oud zeer, overeenkomsten en nieuwe afspraken.

Opgevoerd in de “Douwe Egbertszaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 28

november, aanvang 20.00 uur en in De Speeldoos in Baarn op 2 december om 20.00

uur.

Spelers:

Ivo Manders

Barbara van der Lely

Monique Kortbeek

Karin Trap

Dop Bär

Gijs van Amstel

Emile Evertsen

Caroline Mol

Jorn Nierstrasz

Inge Jongens

Dorine Mol

Regie:

Jan Keja

Het raffinement van Coward’s dialogen is het meest in het oog lopend deel van zijn

vaak verrassende komedies.

Het wankele evenwicht tussen de dramatische kracht van zijn werk en de discipline

die de spelers zich moeten p[leggen om zijn speelse dialogen tot leven te brengen,

vormt de grote uitdaging voor regie en acteurs.

Niet “zomaar” een stuk met de lach aan je zijde, iedere keer weer een aantal

hindernissen overwinnen voordat het juiste resultaat eindelijk bereikt is.

Geen gelach om de lach maar een voortdurend zoeken naar de ideale vorm.

De Engelse Comedy lijkt zo eenvoudig maar is dat zeker niet. Het vereist perfecte

timing en ingehoudenheid.

Ook de omgeving waarin het stuk “Present Laughter” (“Wie het laatst lacht…”) zich

bevindt, is een extra uitdaging, omdat het zich in de directe leefomgeving van

toenmalige acteurs afspeelt.

Een “must” voor de liefhebber.

Jan Keja

Opgevoerd in de “Blauwe Zaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 29 april,

aanvang 20.30 uur en in De Speeldoos in Baarn op 1 mei om 20.00 uur.

Spelers:

Gert Jaap Das

Hermien van ‘t Blik

Piet de Laat

Tonneke van der Sluijs

Jolanda Terpstra

Constantijn Jansen op de Haar

Regie:

Marita Delfos

Regieassistentie:

Marjan Jansen

Productie:

Arian Nieweg

In “Een doos vol kruimels” maken we kennis met Evelyn Meara. Na een

ontwenningskuur van drie maanden in een kliniek voor alcoholisten, komt ze

vijfentwintig kilo lichter en vol goede moed weer thuis. Daar wordt ze liefdevol

opgevangen door haar vrienden Jimmy en Toby. Haar 17-jarige dochter Polly, die na

de scheiding van haar ouders aanvankelijk bij haar vader woonde, trekt weer bij haar

moeder in.

Evy probeert, nu zonder drank, de draad van het leven weer op te pakken. Dat valt

niet mee. Het wordt vallen en opstaan. Lou Tamer, een oude vlam, dreigt roet in het

eten te gooien. Maar misschien is de wederzijdse liefde tussen moeder en dochter

toch doorslaggevend en lukt het Evy haar leven weer op de rails te zetten.

Ogenschijnlijk een zwaar onderwerp, maar Neil Simon zou Neil Simon niet zijn als hij

er geen geestig verhaal van zou weten te maken.

Opgevoerd in Theater Kikker, Ganzenmarkt 14 in Utrecht op 4, 5 en 6 juni

om 20.15 uur

Spelers:

Machil Deinum

Sophi Deinum

Eduard van Ditzhuijzen

Constantijn Jansen op de Haar

Daan Lazonder

Tobias van der Meulen

Judith Noyons

Urok Shirhan

Frankie van Sluijs

Mark van Welzenis

Regie:

Lisette Jespers

Productie

Hilderie Jurriëns

Een indringende voorstelling over de jonge man Albert, die bij zijn moeder woont. Hij

is een beetje wereldvreemd en wordt op zijn werk gepest. Vooral Henk heeft het op

hem voorzien en hij laat dan ook geen kans voorbij gaan Albert te treiteren en te

kleineren. Albert laat het gebeuren en ogenschijnlijk lijkt hij er zich weinig van aan te

trekken totdat op een personeelsfeestje de maat vol is en Albert het heft in eigen

handen neemt.

Opgevoerd in de “Douwe Egbertszaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 22

november, aanvang 20.00 uur en in De Speeldoos in Baarn op 26 november om

20.00 uur.

Rolverdeling:

Alexander Varenheid Gert Jaap Das

Matthieu Hemelsbreed Emile Evertsen

Lili Laura Drupsteen

Polly Hermien van ‘t Blik

Max Treurniet Diederik van Beekhoff

Boudewijn Maarten Das

Paula Karin Trap

Zaza Barbara van der Lely-van Erckelens

Gerard Willem Clifford Kocq van Breugel

Regie:

Elisabeth Loot-Verlee

Regieassistentie:

Marjan Jansen

Decor:

Henk Loot, Gerrit Bonsel

Rekwisieten:

Marjan Jansen

Grime:

Alie en Gerrit Bonsel

Toneelassistentie:

Erwin Mariën

Licht en geluid:

Henk Loot

Productie:

Arian Nieweg

Vormgeving drukwerk:

Monique Lagerweij-Kortbeek

Het verhaal gaat over Alexander Varenheid, een componist die met zijn net

zwangere vrouw Lili verhuisd is naar een nieuwe woning.

Van ene meneer Hemelsbreed krijgt hij opdracht een reclamejingle te maken. De

enige moeilijkheid echter is dat deze al de volgende ochtend klaar moet zijn.

Als Alexander in alle rust wil gaan componeren blijkt dat hij helaas niet in een rustige

woning is getrokken. De één na de ander komt hem storen.

Mevrouw Hemelsbreed laat de gangen van haar man nagaan door de

bovenbuurman Max Treurniet, die de keuken van Alexander gebruikt als uitkijkpost.

Zijn vrouw Polly gebruikt de keuken als toevluchtsoord met haar vriendje Boudewijn.

En dan is er nog Zaza, de buurvrouw aan de overkant. Kortom, van componeren

komt weinig.

Dimitri Frenkel Frank heeft op zijn eigen wijze een heerlijk absurde komedie

geschreven, waarin alle spelers de kans krijgen van hun rol meer te maken dan de

bekende “typetjes”.

Zes vriendinnen komen wekelijks bijeen om tijdens een spelletje Triviant het wereldnieuws en de laatste roddels te bespreken. Als een van de dames in scheiding ligt, biedt de gastvrouw haar aan om samen te gaan wonen. Dat de combinatie niet ideaal is, wordt door Neil Simon scherp neergezet in deze bitterzoete komedie met puntige dialogen en oneliners. Neil Simon schreef dit stuk als tegenhanger van de mannelijke versie van ‘The odd couple’, een eveneens door hem geschreven toneelstuk.

Rolverdeling:

Florence                               Karin Trap

Olive                                     Hermien van ‘t Blik

Mickey                                  Arian Nieweg

Sylvie                                    Laura Drupsteen

Vera                                      Tonneke van der Sluijs

Jesus Costazuela                Engel Jan Sonneveld

Manolo Costazuela            Bert Jan Landman

Regie:

Elisabeth Loot-Verlee

Regieassistentie:

Gert Jaap Das

Decor:

Henk Loot, Gerrit Bonsel, Harry Jansen, Jan Hoefman

Rekwisieten:

Marjan Jansen

Grime:

Alie en Gerrit Bonsel

Toneelassistentie:

Erwin Mariën, Maarten Das

Licht en geluid:

Henk Loot

Opgevoerd Theater De Speeldoos in Baarn op 22 april, aanvang 20.00 uur en in de “Blauwe Zaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 23 april, aanvang 20.30 uur.

Eenakter opgevoerd tijdens het Karakter eenakterfestival in theater De Speeldoos in

Baarn op 18 januari om 20.00 uur.

Rolverdeling:

Oudere Jenny Petra Bakels

Oudere Tom Eugène Mennen

Jongere Jenny Stephanie van Rossum

Jongere Tom Sebastiaan Mennen

Regie:

Bontsje Breen

Opgevoerd in de “Douwe Egbertszaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 30

november, aanvang 20.00 uur.

Rolverdeling:

La Frochard Elisabeth Loot-Verlee

De Markies van Presles Boudewijn Oomkens

Lafleur Sebastiaan Mennen

De Mailly Diederik van Beekhoff

Martin Tjeerd van Wimersma Greidanus

Pierre Valentijn van Hall

Jacques Piet de Laat

Henriette Stephanie van Rossum

Louise Laura Drupsteen-Twigt

Marianne Hermien van ’t Blik

Politieagent Maarten Das

Florette Arian Nieweg

Julie Elma Hasselaar

Picard Bert-Jan Landman

Roger, Ridder van Vaudrey Engel Jan Sonneveld

Graaf De Linières Gert Jaap Das

Marais Dop Bär

Gravin De Linières Petra Bakels

Dokter Ab Borgesius

Zuster Geneviève Alijd Westveer Slinkers

Bode Maarten Das (d)

Figuratie Charlotte Gispen

Marie-Elske Gispen

Flora Advocaat

Ad van Wijngaarden

Regie:

Eugène Mennen

Dramaturgie:

Theo Menting

Regieassistentie:

Petra Bakels

Decorontwerp:

Eugène Mennen

Productie/decor:

Piet de Laat, Gerard van den Broek, Petra Bakels

Decoruitvoering:

Piet de Laat, Gert Jaap Das, Sebastiaan Mennen en overige spelers

Muziekarrangementen:

Joop van Baalen

Zangers/zangeressen:

Theo Menting, Eugène Mennen, Dorinde Vogt, Naomi Bakels

Lichtontwerp:

Martin van Veen

Grime:

Alie en Gerrit Bonsel

“De twee weezen” van d’Ennery en Cormon is een stuk uit de negentiende eeuw.

Schrijver d’Ennery begon zijn carrière als winkelbediende, om later via o.a. de

journalistiek roman-, maar toch vooral toneelschrijver te worden. Zijn stukken

berusten over het algemeen op ware gebeurtenissen uit die tijd of, schaamteloos,

herschreven bekende werken van andere auteurs. Dat “De twee weezen” erg

succesvol was blijkt uit het feitdat het zowel in Amerika als Frankrijk en Italië is

verfilmd. We kunnen er dus vanuit gaan, dat het op alle mogelijke manieren al is

vormgegeven. Wat moet of kan er dan nog meer mee, anno 2001? Is er nog wel

enige eer aan te behalen? Dat was ook de vraag van ondergetekende, toen er was

besloten dit stuk met grote bezetting ten tonele te voeren ten behoeve van het

lustrum van de honderdveertigjarige Jan van Beers. Buiten het feit dat een grote

bezetting in deze tijd vragen om moeilijkheden is, gezien de overvolle agenda’s waar

iedereen mee te kampen heeft, vergt het ook enorm veel tijd en inzet bij de uitvoering

van de vormgeving.

De eerste vraag dus: hoe moet het er gaan uitzien? Daaraan vooraf gaat natuurlijk

een andere vraag, namelijk, waar gaat het over en wat is er nog up-to-date aan een

stuk uit vervlogen tijd? Nogal veel, blijkt dan. Er verandert, door de eeuwen heen,

niet zo snel iets aan ons menselijk gedrag. Begeerte, wellus, haat, broedermoord en

kindermisbruik zijn ook in deze tijd nog aan de orde van de dag. Daaruit volt dan op

enig moment de gedachte dat de onderhavige items tijdloos zijn. Ziedaar een

uitgangspunt voor de vormgeving. Als er geen tijd is, zou er ook geen relatie moeten

zijn met deze datering. Zou het dan niet aardig zijn om kostuums te hebben, die geen

enkele referentie bieden aan welke tijd dan ook? Wellicht. Ontwerpen dan maar!

Spelers staan in een “omhulsel”, de tekst komt er los van. Evenals de decors.

Met enkele stukken wordt aangegeven, waar de situatie zich afspeelt, enigszins

transparant, dus zonder dat het overdadig wordt. Heel langzaam groeien de beelden

en wordt het totaalplaatje duidelijker, totdat het zó volwassen wordt, dat er geen weg

meer terug is, hoe de reacties ook zullen zijn. De visie is helder. Dan is er ook nog de

muziek. De bijgeleverde melodieën spraken ondergetekende niet zo erg aan; teveel

smartlap, te simpel. En als er dan de mogelijkheid is om ook dat te vernieuwen, geeft

dat een steeds completer gevoel. Een en ander vergt wel ontzettend veel van

spelers, zangers en productie! Of het allemaal klopt zult u vanavond kunnen beleven.

Er is in ieder geval in korte tijd een gigantische berg werk verzet, dus daar kan het

niet aan liggen.

Hopelijk geniet u vanavond van ons “complete” oude verhaal in een nieuwe jas.

Vier eenakters opgevoerd in Huize “Het Oosten” in Bilthoven op 5 april om 20.00 uur,

de “Blauwe zaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 9 april om 20.00 uur en

theater De Speeldoos in Baarn op 10 april om 20.00 uur.

1. Het sollicitatiegesprek

Freddy van Besien

Rolverdeling:

Paul Tavernier Eugène Mennen

Lieve Mertens Petra Bakels

Schoonvader Tjeerd van Wimersma Greidanus

Regie:

Theo Menting

Een wervings- en selectiebureau (of zoals de Belgen zeggen een sollicitatiebureau)

ergens in Vlaanderen. Paul Tavenier heeft deze ochtend al diverse gesprekken

gevoerd met mogelijke kandidaten als Lieve Mertens zijn kamer betreedt. Dat zij niet

bepaald een doorsnee sollicitante is, wordt hem al snel duidelijk; haar motivatie om te

reageren op de advertentie echter niet. Wat de gevolgen van zijn gesprek aan

“psychologisch” inzicht zijn, beseft hij pas als het “spel” is gespeeld.

2. Dinner for One

Freddy Frinton

Rolverdeling:

James Theo Menting

Miss Sophie Quirine Donia

Regie:

Jan Berk

Miss Sophie viert, net als ieder jaar, haar verjaardag met een diner in gezelschap van

vier van haar beste vrienden. Er is echter een klein probleem: alle vrienden zijn reeds

lang overleden. De laatste heeft ze 25 jaar geleden ten grave gedragen. Om

begrijpelijke reden kunnen zij daarom dus niet aanzitten aan het diner. De butler,

James, zal daarom de honneurs waarnemen. Zo is het al die jaren al goeg gegaan

en zo zal het ook deze keer wel weer lukken. Toch? “Same procedure as every

year?”

3. Open huwelijk

Dario Fo

Rolverdeling:

Man Theo Menting

Antonia Petra Bakels

Professor Valentijn van Hall

Regie:

Elisabeth Loot-Verlee

Lichtontwerp/licht:

Henk Loot

Een man en een vrouw in een huwelijk. Een man in actie buiten het huwelijk. Een

vrouw in actie binnen het huwelijk. Het “open” huwelijk lijkt in deze situatie het laatste

redmiddel voor beide partners. In theorie lijkt het allemaal prachtig, maar is het het

dat ook in de praktijk? Heden en verleden van dit huwelijk geven daarop het

antwoord.

4. Het probleem

A.R. Gurney jr. (oorspronkelijke titel “The Problem”)

Rolverdeling:

Man Eugène Mennen

Vrouw Tonneke van der Sluijs

Regie:

Eugène Mennen

Wat is het probleem? Is er wel een probleem? Iets wordt toch pas echt moeilijk als je

er een probleem van maakt? Elk vraagstuk is toch op te lossen? Nou ja, elk? Door

het ene probleem op te lossen, creëer je toch vaak weer een ander probleem?

Allemaal vragen, maar de enige oplossing voor het echtpaar in Het Probleem zal zijn

om het probleem door te prikken, want misschien blijkt het wel lucht te zijn.

Eenakter opgevoerd tijdens het Karakter eenakterfestival in theater De Speeldoos in

Baarn op 19 januari om 20.00 uur.

Als onderdeel van “4 voor1” opgevoerd in Huize “Het Oosten” in Bilthoven op 5 april

om 20.00 uur, de “Blauwe zaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 9 april,

aanvang 20.00 uur en theater De Speeldoos in Baarn op 10 april, aanvang 20.00

uur.

Rolverdeling:

Man Theo Menting

Antonia Petra Bakels

Professor Valentijn van Hall

Regie:

Elisabeth Loot-Verlee

Een man en een vrouw in een huwelijk. Een man in actie buiten het huwelijk. Een

vrouw in actie binnen het huwelijk. Het “open” huwelijk lijkt in deze situatie het laatste

redmiddel voor beide partners. In theorie lijkt het allemaal prachtig, maar is het het

dat ook in de praktijk? Heden en verleden van dit huwelijk geven daarop het

antwoord.

Opgevoerd in Huize “Het Oosten” in Bilthoven op 9 november om 20.00 uur, in de

“Douwe Egbertszaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 13 november om 20.00

uur en in theater De Speeldoos in Baarn op 15 november om 20.00 uur

Rolverdeling:

Hertog Orsino Theo Menting

Viola Arian Nieweg

Zeekapitein Piet de Laat

Baron Tobias Blurb Eugène Mennen

Maria Petra Bakels

Baron André Bibberwang Theo Hoogsteder

Feste, de nar Ronald van der Woude

Gravin Olivia Tonneke van der Sluijs

Malvolio Gert Jaap Das

Sebastiaan Valentijn van Hall

Antonio Piet de Laat (d)

Curio Willem van Breugel

Valentijn Sebastiaan Mennen

Dienders Gerard van den Broek

Priester Pieter van Breugel

Hofdame Flora Advokaat

Hofdame Lotje van Huijstee

Hofdame Alijd Westveer Slinkers

Straatkinderen Charlotte Gispen

proloog Maarten Das

Regie:

Theo Menting

Regieassistentie:

Gerard van den Broek, Petra Bakels, Eugène Mennen

Produktie:

Marjan Jansen

Kostuums:

Tonneke van der Sluijs

Grime:

Alie en Gerrit Bonsel

Lichtontwerp:

Arnold-Jan Bos

Marie-Elske Gispen

Martin van Veen

Licht en geluid:

Henk Loot

De tweeling Sebastiaan en Viola worden door een schipbreuk van elkaar

gescheiden. Viola spoelt aan in Illyrië, waar ze zich als man verkleedt om aan het hof

van Hertog Orsino te komen. Deze hertog is hevig verliefd op de rijke gravin Olivia,

die echter de liefde heeft afgezworen als teken van rouw om haar overleden broer.

De hertog stuurt de als man verklede Viola (die nu naar de naam Caesario luistert)

naar haar toe als boodschapper. Dan ontstaan er een paar probleempjes: Viola

wordt verliefd op de hertog, maar dat wordt moeilijk nu ze als man verkleed is. Maar,

er zijn meer mensen in dit stuk verliefd: Baron Tobias en Baron André bijvoorbeeld

zijn allereerst verliefd op het leven zelf en genieten dan ook met volle teugen! Vooral

als er eten, drinken, dansen en….. op het menu staan. Maar Tobias heeft ook zijn

ogen laten vallen op Maria, de dienstmaagd van Olivia (of is het andersom?); terwijl

André Olivia probeert het hof te maken. En dan hebben we Malvolio, de hofmeester

van Olivia. Hij is verliefd op…zichzelf. En hoe! En dat komt hem in dit stuk duur te

staan. Door alles heen wandelt Feste, de nar, als de grote commentator, de

manipulator, de stuurman achter de machine die liefde heet. Voor regisseur en

spelers was het vanaf het begin duidelijk: dit moet één groot feest worden! En dat

wordt het ook. Dolkomische taferelen, ontroerende momenten en heftige scènes zijn

de ingrediënten van dit verhaal van het spel om en met de liefde. Een voorstelling die

u dus gewoon niet mag missen!

Opgevoerd in de “Douwe Egbertszaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 25

april om 20.00 uur, in theater De Speeldoos in Baarn op 26 april om 20.00 uur en in

Huize “Het Oosten” in Bilthoven op 27 april om 20.00 uur

Rolverdeling:

Henry Paul te Booij

Annie Karin Trap

Max Theo Menting

Charlotte Quirine Donia

Billy Valentijn van Hall

Debbie Lisa Donia

Brodie Gerard van den Broek

Regie:

Eugène Mennen

Regieassistentie:

Petra Bakels

Produktie:

Petra Bakels, Marjan Jansen,Gerard van den Broek

Decorontwerp:

Eugène Mennen

Decoruitvoering:

Anita te Booij, Willemijn Loeber, Piet de Laat, fa. Snoey & Snoey

Grime:

Alie en Gerrit Bonsel

Geluiden:

Eugène Mennen

Lichtontwerp:

Martin van Veen

Licht:

Technici theater

Het lijkt misschien niet zo’n boeiende titel voor een stuk. Je verwacht dan al gauw,

dat ’t om liefde gaat tussen mensen. Dat is óók zo, maar er is meer. Liefde voor het

schrijven, voor woorden, die op zich heilig zijn en maar op één manier in de juiste

volgorde kunnen worden gezet om de exacte bedoeling van, bijvoorbeeld, het

achterliggende gevoel duidelijk te maken. Liefde voor een vak, voor de kunst, voor

de zuiverheid van de dingen. Al het andere is niet waar, pretentieus, kitsch! Dat levert

harde confrontaties op, waar even hard, maar ook met het nodige plezier, op wordt

gerepeteerd!

Humoristische, diepe warme, maar ook ijskoude situaties wisselen elkaar af.

Amusement met een grote A!

Eenakter opgevoerd in het Klein Slottheater in Zeist op 7 april, 14 april, 20 april en 28

april om 20.00 uur.

Als onderdeel van “4 voor1” in 2001 opgevoerd in Huize “Het Oosten” in Bilthoven op

5 april om 20.00 uur, de “Blauwe zaal” van de Stadsschouwburg in Utrecht op 9 april,

aanvang 20.00 uur en theater De Speeldoos in Baarn op 10 april, aanvang 20.00

uur.

Rolverdeling:

Man Eugène Mennen

Vrouw Tonneke van der Sluijs

Regie:

Eugène Mennen

Wat is het probleem? Is er wel een probleem? Iets wordt toch pas echt moeilijk als je

er een probleem van maakt? Elk vraagstuk is toch op te lossen? Nou ja, elk? Door

het ene probleem op te lossen, creëer je toch vaak weer een ander probleem?

Allemaal vragen, maar de enige oplossing voor het echtpaar in Het Probleem zal zijn

om het probleem door te prikken, want misschien blijkt het wel lucht te zijn.